Nationale-Nederlanden (Afdeling Letselschade)
Postbus 70007
3000 KJ Rotterdam

Den Haag, 27 januari 2010
Ons kenmerk: JB RB 970425/30PS
Uw kenmerk: 79970626

Geachte heer Van der K,

Ik refereer aan ons telefonisch onderhoud van 25 januari 2010 waarin ik wederom aandacht moest vragen voor mijn brief + rapport van 17 november 2009. Ik heb cliënt hiervan in kennis gesteld en kan u mededelen dat dit in emotionele zin de spreekwoordelijke druppel was die de emmer deed overlopen.

Na bijna 13 jaar houdt u onder aanvoering van de rekentrucs van uw externe experts en voorts niettegenstaande de jurisprudentie de boot af. Met Tromp Advocaten zijn inmiddels afspraken gemaakt voor het uitbrengen van de dagvaarding namens de nabestaanden. Onvoorstelbaar dat cliënt en zijn kinderen nu nog eens naar een jarenlange rechtszaak kunnen gaan uitzien. U en uw collega’s hebben niet door wat een impact het overlijden van de toen nog zo jonge moeder door domme blunders van hoog opgeleide medici (uw verzekerden) te weeg heeft gebracht. Het gezin is totaal blijvend ontredderd.

De naam van uw collega dossierbehandelaar die u noemde geeft mij geen enkel vertrouwen, gezien eerdere correspondentie van deze persoon en welke stijl ik niet gewend ben van Nationale-Nederlanden, in een goede, dat wil zeggen correcte afloop. Elke vorm van empathie ontbreekt.

Naast juridische stappen staan mij diverse wegen open en serieuze media (courant, weekbladen en tv) en contacten zijn inmiddels gelegd. Uw vakdirecteur mag dan uitleg komen geven en gezien de looptijd van dit dossier met nog een aantal jaren procederen te gaan, komt hij mij inziens niet weg met de abstracte bekende opmerking dat er zorgvuldig naar wordt gekeken en er naar een oplossing wordt gezocht.

Ik wens niemand, die een geliefde verliest door stupide medische fouten na een bevalling, een dergelijke schaderegeling van vele slopende jaren toe. Nationale-Nederlanden zou, gezien de mooie tv reclames, dat zich moeten aantrekken. Geen woorden maar daden graag!

Met vriendelijke groet,

Johannes de Bruin,
Letselschade Haaglanden

Zie allereerst http://www.trosradar.nl/226/

Op 11 januari 2010 deed het tv programma Radar verslag over de wijze waarop sommige Letselschadekantoren hun declaratie beleid voerden. Helaas zijn er afkeurenswaardige praktijken in beeld gekomen en dat bezorgt de letselschadebranche geen goede naam.

Het is een goede zaak dat een consumentenprogramma als Radar kwade praktijken belicht maar de realiteit van de praktijk wordt toch enigszins geweld aangedaan door een aantal zich voordoende gevallen eenzijdig te belichten.

In de wet (artikel 6: 96 Burgerlijk Wetboek) staat vermeld dat als vermogensschade valt aan te merken de "kosten ter vaststelling van aansprakelijkheid en schade".

In principe zijn de kosten van rechtsbijstand aan te merken als kosten ter vaststelling van schade en aansprakelijkheid.

Maar dan zijn we er nog niet.

De kosten van rechtsbijstand moeten in elk geval door de aansprakelijke verzekeraar als schade erkend worden en daar wringt zich spreekwoordelijk de schoen.

Vele letselschadekantoren, zo is gebleken uit de vele contacten in de achterliggende jaren, hebben voor honderdduizenden euro's aan niet door verzekeraars betaalde declaraties openstaan.

Er worden door verzekeraars een scala aan verweren opgevoerd om de kosten van rechtsbijstand niet of niet volledig te vergoeden. Veelal met als doel de schadelast van de verzekeraar zo veel als mogelijk te beperken.

De constante opvatting van de heer Smit van Buro Slachtofferhulp dat de kosten van rechtsbijstand door de verzekeraar worden vergoed door de aansprakelijke verzekeraar is een utopie. Ik nodig de heer Smit dan ook uit met een gedegen extern onderzoek te komen waaruit naar verwachting naar voren komt dat de praktijk toch echt anders is.

De belangenbehartiger in letselschadezaken staat hierbij voor een dilemma. Niet betaalde declaraties door verzekeraars niet tot betaling voor te leggen aan zijn cliënt brengt zijn bedrijfsvoering ernstig in financiële moeilijkheden.

Een mogelijkheid is dat de belangenbehartiger zijn bijstand aan het slachtoffer staakt omdat er niet meer betaald wordt voor zijn diensten. Geen gewenste ontwikkeling, maar wel helaas praktijk.

Het lijkt wel op voorhand een oplossing dat de cliënt de niet betaalde declaraties aan de belangenbehartiger betaalt uit zijn schadevergoeding. Maar wat als de schadevergoeding lager uitvalt en er nog een flink bedrag aan de belangenbehartiger moet worden betaald? Wat als na verloop van tijd de verzekeraar de schadeclaim afwijst maar de advocaat toch graag zijn gemaakte uren vergoed wenst te zien van de cliënt?

De advocatuur mag niet op basis van no cure no pay werken dus moet wel zijn niet betaalde declaraties aan zijn cliënt ter betaling voorleggen. Zoals gemeld kan dit tot zeer teleurstellende afloop van de zaak leiden.

Letselschadebureaus mogen naast verrekening van openstaande declaraties met hun cliënten wel op basis van no cure no pay werken, maar sommigen schieten daar te ver in door. Dat laat Radar dan ook terecht zien.

Het voordeel van no cure no pay is dat cliënten weten waar ze aan toe zijn. Geen resultaat, geen kosten. Wel resultaat, dan staan ze een vooraf overeengekomen percentage van hun schadevergoeding af aan de belangenbehartiger.

Juist in dit overeen te komen percentage van de schadevergoeding ontstaan scheve verhoudingen als het gaat om hoge percentages over een hoge schadevergoeding. Amerikaanse toestanden lijken dan in beeld te komen.

De oplossing ligt voor de hand. Kom een bescheiden percentage over de verhaalde schadevergoeding met de cliënt overeen (onder de noemer "eigen bijdrage")en laat dat percentage zonodig afhangen van het resultaat op grond van redelijkheid en billijkheid.

Jan de Bruin
Letselschade Haaglanden

Maandagavond 2 november 2009 heb ik met toenemende afschuw gekeken naar de uitzending van Radar over letselschade en de Gedragscode Letselschade.

Mevrouw Hertzenberg van Radar haalt twee slachtoffers in beeld, we krijgen een eenzijdig verhaal te horen. Voort interviewt zij de directeur van het Verbond van Verzekeraars en stelt vragen vanaf haar papiertje zonder door te vragen. Ergens in het publiek zit een medewerker van de Ombudsman Schade en een Tweede Kamer parlementslid die ad hoc even een vraag mogen beantwoorden. De directeur van het Verbond van Verzekeraars zit zichtbaar te liegen. Ik had deze man graag het vuur aan de schenen gelegd. Gevraagd had kunnen worden waarom verzekeringsmaatschappijen zoals Medirisk, CentraMed, VVAA, NoordHollandsche van 1816, ZLM, Fortis Coorporate Insurance een keihard en onmenselijk slachtofferbeleid voeren bij letselschade en hun daaraan gelieerde expertisebureau's zoals Buro Van Dijk, Assuraad en GRM Expertises om er maar een paar te noemen.

OP internet en op deze website (bij downloads) zijn twee uitvoerige rapporten gepubliceerd door de Ombudsman (Letselschade: onderhandelen met het mes op tafel + Overleven in de medische letselschadepraktijk). Hierin is door middel van grootschalig onderzoek aangetoond dat een aantal verzekeraars en hun letselschadeburo's zich schandalig gedragen en opstellen. Met name de medisch adviseurs van die maatschappijen krijgen er behoorlijk van langs (en wat mij betreft wordt het hoog tijd dat het Regionaal Medisch Tuchtcollege deze medische maffiabende haar dokterstitel ontneemt!).

Mevrouw Hertzenberg krijgt na de DSB affaire kennelijk sterallures. Nu meent zij ook in vijf minuten een ingewikkeld vraagstuk dat de letselschade nu eenmaal is even aan de orde te stellen, zonder enige goede voorkennis en/of voorbereiding.

Alsof dat niet genoeg is komt ook weer eens in beeld dominee Smit, voormalig gefrustreerd predikant, in hoedanigheid van directeur Slachtofferhulp Nederland, gefinancierd door de belastingbetaler en hij meent inmiddels een expert op het terrein van de letselschadepraktijk te zijn alhoewel, mede gezien zijn achtergrond, hij nog nooit 1 ingewikkelde letselschadezaak heeft behandeld en afgewikkeld.

De wereldpolitieke verhoudingen zijn niet in 5 minuten met flitsende tv beelden uit te leggen. Evenmin de letselschaderegeling. Ik heb dan ook met walging naar Radar jongstleden maandag gekeken. Men moest eens weten hoeveel belangrijke spelers zich bewegen in de letselschaderegeling en hoe belangrijk het is om achter de schermen met de verzekeraar een schikking te treffen waarbij soms op het scherp van de snede wordt onderhandeld. Het gejank van mevrouw Hertzenberg en de belerende prediker de heer Smit hebben we daarbij niet nodig, integendeel, schoenmaker houd je bij je leest!

Tot slot een opmerking over de twee slachtoffers die in beeld kwamen: hadden zij wel een deskundige belangenbehartiger?

Johannes de Bruin
Directeur Letselschade Haaglanden
4 november 2009

Geachte dames en heren,

Naar aanleiding van uw uitzending van 7 juli 2009 over letselschade heb ik onderstaand artikel op mijn bedrijfsweblog gezet. Wilt u dat doorsturen naar de verzorgers van het slachtoffer?

Zie http://www.letselschadehaaglanden.nl/blog

Kijkt u ook nog op onze website, homepage, naar de tv uitzending van 25 juni 2009 van Een Vandaag over PX 10.

Een zeer ernstige kwestie waarbij met wetenschap van Defensie honderden militairen door het wapenreiningingsmiddel PX 10 aan kanker zijn overleden en heden ten dage nog velen aan kanker zullen gaan sterven getuige mijn rechtspraktijk. Dit gaat Defensie waarschijnlijk honderden miljoenen aan schadeclaims kosten (wij behandelen thans 100 cliënten).

Op 4 februari 2009 heb ik hierover met de heer S. Rietveld van Netwerk een telefonisch interview gehad en hem per gelijke post van heel veel informatie voorzien. Ik heb nooit iets meer vernomen van de heer Rietveld hetgeen ik toch wel fatsoenlijk had gevonden. Met die wetenschap achteraf had ik niet een 1 uur durend telefoongesprek gehouden en hem voorzien van vertrouwelijke documenten.

Daarentegen nam Een Vandaag de PX 10 materie wel serieus en hebben hier ten kantore uitvoerige gesprekken plaatsgehad welke professionele voorbereiding uiteindelijk tot een uitstekende tv rapportage op 25 juni 2009 leidde, waar 1,5 miljoen mensen naar hebben gekeken. Dat zal, maar dit terzijde, de heer Rietveld wel niet aanspreken: Res ipsa Loquitur!

Het item dat u op 7 juli 2009 bracht vertoont vele overeenkomsten met medische aansprakelijkheidsverzekeraars (dat zijn er 3 in Nederland) die gebruik maken van een paar beruchte Letselschadeburo's zoals Schaderegelingsburo Van Dijk (goed overgebracht in uw uitzending wat een schurken dat zijn: als ik mijn werk goed doe krijg ik van de verzekeraar nog zo'n klus). Ik ben doende veel informatie uit mijn rechtspraktijk te verzamelen en ben er zeker van dat dit publiciteitswaarde heeft als duidelijk zal worden gemaakt op welke verwerpelijke en onmenselijke wijze verzekeraars van doktoren echt alles uit de kast halen om de medische fout van de dokter (30.000 geregistreerde (!!) medische blunders per jaar, waarvan 3.000 geregistreerde dodelijke ongevallen) te verdoezelen en het slachtoffer verder onder de grond duwen.

Voorts ben ik in gevecht met Nationale Nederlanden als verzekeraar van het Leids Universitair Medisch Centrum sinds 1997. LUMC maakte fout op fout en de vader van een pas geboren baby op zijn arm zag zijn vrouw onder zijn ogen op haar ziektebed sterven. Vader bleef achter met een kind van 5, 3 jaar en een baby van 3 dagen. Ga daar maar eens aan staan. Tot op de dag van vandaag is er ruzie over hoe we de schade van de nabestaanden vaststellen en wat frustreert is dat Nationale Nederlanden zelf die kennis niet in huis heeft en vertrouwt op een listig schaderegelingsbureau Van Kouterik dat met zeer ingewikkelde letselschadeberekeningen de zaak belazert (helaas is het lezen en begrijpen van actuariele berekeningen een afzonderlijk vak) en dat scheelt zo'n 250.000 in de schadevergoeding van de nabestaanden.

Sinds een arrest van de Hoge Raad van enkele maanden geleden, waaruit blijkt dat als de achtergebleven vader korter gaat werken ten faveure van de opvoeding en verzorging van zijn kinderen, hij niet alleen jaarlijks recht heeft op een concrete vergoeding voor de taken die hij van zijn overleden vrouw overnam, maar ook zijn inkomstenschade en carriereschade kan vorderen bij de aansprakelijke partij, is de zaak overduidelijk. Nationale Nederlanden wil evenwel haar verlies echter niet toegeven.

Gezien de correcte en plezierige samenwerking met Een Vandaag en mijn teleurstelling jegens de heer Rietveld, zal ik dit item (medische aansprakelijkheid) aan Een Vandaag voorleggen voor publicatie ergens, hoop ik, in september 2009. Mocht men hierop niet ingaan, dan verneem ik gaarne of er van uw zijde serieuze belangstelling is.

Gezien mijn vroegtijdige instap op18 jarige leeftijd in de letselschaderegeling en mijn voornemen om over een paar jaar de praktijk over te dragen na 32 jaar dossiers behandelen en mensen managen, waag ik mij dit jaar nog aan een boek over de wijze waarop medische aansprakelijkheid wordt behandeld door verzekeraars. Om het geheel niet alleen maar een klaagzang te geven zal ik de vele jurisprudentie over medische aansprakelijkheid in consumententaal weergeven. Dat is dus niet even af in een paar maanden. Een mooi afscheidsboek te zijner tijd lijkt mij.

Ik wens u allen een fijne dag verder toe.

Met vriendelijke groet,

Johannes de Bruin
Directeur Letselschade Haaglanden

Zie voor de uitzending: http://www.netwerk.tv/uitzending/2009-07-07/problemen-rond-letselschader...

Commentaar:

Ik heb me zeer gestoord aan de uitzending van 7 juli 2009 van Netwerk. Maar anderzijds ken ik beroepshalve het Schaderegelingsburo Van Dijk al vele jaren. Grofheid, botheid, onbeschoftheid, geen respect, een boerse omgang met belangenbehartigers, het zal de medewerkers maar in het bijzonder de heer (..) Robbert van Dijk een zorg zijn.

Tekenend is zijn onbeschoftheid aan de telefoon wanneer de heer Van Dijk door Netwerk wordt benaderd en op de vraag waarom deze zaak nog niet geregeld is dan letterlijk zegt: Ach, als ik het goed doe, krijg ik van de verzekeraar nog zo'n klus.

Ik zag toch in de uitzending een jonge vent,na het ontwaken uit een comateuze vegetatieve toestand, die levenslang gevangen zit in zijn eigen lichaam? Niets meer kan dan alleen maar communiceren door met zijn ogen te knipperen of met zijn mond te lachen als hem vragen worden gesteld?

Is dat de "klus" waar Robbert van Dijk het over heeft?

Schaderegelingsburo Van Dijk is door Letselschade Haaglanden enige tijd persona non grata verklaard. Er is in hoge mate sprake van onbeschoftheid, grofheid en elk gevoel voor empathie voor het slachtoffer ontbreekt. In onderhandelingen worden door alle medewerkers van Buro Van Dijk ongehoorde standpunten ingenomen die ik niet aan de cliënt zou willen overdragen.

Geen wet of contract verplicht mij of het slachtoffer ons te verstaan met dit soort letselschade cowboys die maar op 1 doel uit zijn: geld verdienen ten koste van het slachtoffer en dan krijgen ze van de verzekeraar weer een nieuwe opdracht, ze verdienen zichzelf toch terug met elke "klus"?

Mijn advies is dan ook aan slachtoffers van letselschade en belangenbehartigers om massaal Buro Van Dijk te weigeren en rechtstreeks met de verzekeringsmaatschappij te corresponderen. Overigens, verwacht daar niet al te veel begrip van die zijde voor het slachtoffer. Het direct instellen van rechtsmaatregelen werkt dan veel effectiever.

Kenmerkend is overigens de veelal verwerpelijke stijl van schaderegelen van die verzekeraars waar Buro Van Dijk voor werkt. Ze passen naadloos in elkaar.
Turien @ Co, VVAA Verzekeringen, Medirisk, het zijn verzekeraars waar een onmenselijk beleid wordt gevoerd bij slachtoffers van letselschade.

De namen van deze verzekeraars komt men te vaak tegen in civiele procedures en veelal zijn ze verliezende partij. Alleen, welk slachtoffer wil jarenlang procederen tegen zeer hoge kosten?

Bijzonder storend vind ik de houding van de Politiek die al jarenlang geattendeerd wordt op dit soort situaties. Zie het rapport van de Ombudsman: "Onderhandelen met het mes op tafel" of "Overleven in de medische letselschadepraktijk".

Wat doet de politiek hieraan? Niets en door stil te zitten stemmen ze stilzwijgend toe hoe keihard grote Instituten en aan hen gelieerde Schadeburo's het leven van een slachtoffer en hun naasten tot een hel maken.

Ik heb me geërgerd aan het lakse optreden van belangenbehartiger Kloppenburg.

Waarom wordt de jurisprudentie niet gevolgd? Voor de verzorging van het volkomen afhankelijke slachtoffer door de zuster en de ouders moet een flinke jaarlijkse vergoeding worden gegeven (arrest Hoge Raad inzake Johanna Kruithof!). Voorts is er ongetwijfeld sprake van verplaatste schade van het slachtoffer naar de zuster en ouders, ook dat is schade.

Waarom heeft belangenbehartiger Kloppenburg niet zelf een neuropsycholoog of neuroloog ter plekke thuis bij het slachtoffer een onderzoek laten doen naar de bewustzijns situatie van het slachtoffer? Netwerk laat dat met enkele seconden zien hoe dat moet en hoe en dat het werkt!

Hier moet niet alleen het hoogste smartengeld worden uitgekeerd zoals thans bekend is, maar in KORT GEDING geprocedeerd worden over een nog veel hoger smartengeldbedrag.

Bovendien in rechte geldt dat vanaf datum ongeval tot aan datum uitkering van meet af aan over het hele bedrag aan smartengeld de wettelijke rente wordt uitgekeerd(jaarlijks rente op rente!). Dat gaat alles bij elkaar een zeer hoog bedrag worden.

Dit had nooit 5 jaar mogen duren! Een onmenselijke lijdensweg voor het slachtoffer maar ook voor de ouders en de zuster wiens leven al kapot is.

Partijen moesten zich schamen! Belangenbehartiger Kloppenburg had Buro Van Dijk er uit moeten zetten en het mes op de keel van Turien & Co moeten zetten door de Kort Geding dagvaarding uit te brengen.

Just then we are talking!

Johannes de Bruin
Directeur Letselschade Haaglanden